52,99 zł
Powieść Grzegorza Gajka to subtelna analiza mechanizmów psychologicznych, które rządzą ludzkimi relacjami, a także głęboka refleksja nad naturą kobiecej tożsamości. To książka, która zaprasza czytelnika do introspekcji i zachęca do zadawania pytań o własne życie.
Data wydania: 28/08/2024
Redakcja: Magda Świerczek-Gryboś
Format: 140 x 205 mm
Ilość stron: 480
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
ISBN: 9788383305790
Pewnego dnia mężczyźni zmienią się w słowiki.
Będziemy jeszcze miały nasz kraj kobiet.
Tetka, Kazia i Lubosza. Trzy dziewczynki, które widziały, jak świat urządzony przez mężczyzn obchodzi się z kruchymi, niepokornymi, odmiennymi – i poprzysięgły sobie, że nie będą takie jak ich matki. Gdy dorastają, biorą więc los we własne ręce. Tymi rękami – kapłanki, zielarki i wieszczki – budują nowy kraj w odosobnionej, zielonej dolinie, z dala od wojen i spraw wielkiego świata. Wkrótce okaże się jednak, że aby budować, trzeba czasem coś poświęcić. Że trzeba iść na ustępstwa. Że można stracić coś, czego nigdy nie chciało się tracić.
Prawdziwy raj zawsze ma w sobie coś gorzkiego, okupionego wysiłkiem, przemijającego. Oto opowieść, która zapewnia wytchnienie i schronienie, lecz nie udaje, że możliwe jest na dobre odgrodzić się od świata. Daje za to nadzieję, że świat ten można zmieniać, budując w nim wymarzony dom.
Wbrew wszystkiemu.
3 w magazynie
Pewnego dnia mężczyźni zmienią się w słowiki.
Będziemy jeszcze miały nasz kraj kobiet.
Tetka, Kazia i Lubosza. Trzy dziewczynki, które widziały, jak świat urządzony przez mężczyzn obchodzi się z kruchymi, niepokornymi, odmiennymi – i poprzysięgły sobie, że nie będą takie jak ich matki. Gdy dorastają, biorą więc los we własne ręce. Tymi rękami – kapłanki, zielarki i wieszczki – budują nowy kraj w odosobnionej, zielonej dolinie, z dala od wojen i spraw wielkiego świata. Wkrótce okaże się jednak, że aby budować, trzeba czasem coś poświęcić. Że trzeba iść na ustępstwa. Że można stracić coś, czego nigdy nie chciało się tracić.
Prawdziwy raj zawsze ma w sobie coś gorzkiego, okupionego wysiłkiem, przemijającego. Oto opowieść, która zapewnia wytchnienie i schronienie, lecz nie udaje, że możliwe jest na dobre odgrodzić się od świata. Daje za to nadzieję, że świat ten można zmieniać, budując w nim wymarzony dom.
Wbrew wszystkiemu.
